Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1501 K.2010/2104

S.. T.., A.. T.. ile E.. S..'ı ayrı ayrı kasten yaralamaktan sanık İ.. Ö..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (OLTU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/07/2006 gün ve 73/61 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın mağdur Ender’i kasten yaralama suçu yönünden;

Dosya kapsamı ve oluşa göre, olay tarihinde daha önceden sanık İbrahim ile aralarında husumet bulunan mağdurlar Sinan, Arif ve Ender’in sanığın yolunu kestikleri, etkisiz hale getirdikten sonra kafa bölgesine doğru yumruklarla darp etmeye başladıkları, sanık yere düştükten sonra da vurmaya devam ettikleri, sanığın ise eline geçirdiği bıçakla mağdurları yaraladığı olayda;

Sanığın, kendisine yönelmiş haksız saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu altında ve yasal savunma şartları içinde hareket ettiği ve savunmada aşırıya kaçmadığı anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK. 25. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, CMK.nun 223 maddesi uyarınca bereatine karar vermek gerekirken, delillerin takdirinde hata ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın mağdurlar Sinan ve Arif’i kasten yaralama suçları yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,