Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1539 K.2013/2352

2- TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası (...'a yönelik)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurların, sanığın işlettiği kokoreç tezgahının yanına ellerinde bira şişesi ile gelerek, tezgahın başında alkol aldıkları, sanık tarafından uyarılmalarına rağmen "biz avrupai gençleriz, istediğimiz yerde içeriz" diyerek alkol almaya devam ettikleri, bu sırada ailesi ile beraber kokoreç bekleyen bir müşterinin mağdurların bu davranışları nedeni ile siparişini iptal ederek gittiği, bu durum üzerine kendilerini tekrar uyaran sanığa "müşterinin biri gider biri gelir" şeklinde cevap vermeleri üzerine sanığın, mağdur ...'ı sol meme bölgesine ve sol kaş bölgesine bıçakla vurarak perikard, sol ventrikül, mamarian ven yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, mağdur ...'ı ise basit şekilde yaraladığı olayda;

a- Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eylemde; sanığın, hareketli kavga ortamında, mağdurun özellikle hayati öneme haiz vücut bölgesini hedef aldığına dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, yara sayısı ve niteliği de gözetilerek, mahkemece eylemin yaralama olarak kabulünde isabetsizlik görülmediğinden,

b- Mağdurların tahrik oluşturduğu kabul edilen haksız hareketleri nedeniyle, TCK.nun 29.maddesi uyarınca yapılan indirimin makul olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, .

A- Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçu yönünden;

5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi alt soyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçu yönünden;

a- TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında 1 ile 3 yıl hapis cezası aralığında makul bir ceza yerine, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b- Sanık hakkında hak yoksunluğuna ilişkin TCK.nun 53. maddesinin uygulanması sırasında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kendi alt soyu ile diğerleri arasında ayrım yapılmaması,