Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1709 K.2010/3666

Görevli polis memurları ......,.... ve ... .....'u öldürmeye teşebbüsten, yağmadan, hürriyeti kısıtlamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KADIKÖY) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.01.2009 gün ve 266/3 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Tüm suçlar için 5237 Sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip, uygulama yapılması karşısında, hükmün gerekçe kısmında 765 Sayılı TCK hükümlerinin sanığın daha lehine olduğu şeklindeki değerlendirmenin, sehven yazıldığı kabul edilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık, Hayrettin'in “mağdur polis memurlarına yönelik öldürmeye teşebbüs”, “gasp”, “hürriyeti sınırlama” ve “6136 Sayılı Kanuna muhalefet” , suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, “hürriyeti sınırlama” ve “kasten yaralama” suçları yönünden suçların unsurlarının oluşmadığına; Cumhuriyet Savcısının “öldürmeye teşebbüs” suçu yönünden hatalı ceza uygulaması yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının bulunduğu anlaşılmakla,

CMK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak.