Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1776 K.2010/6612

M.. G.. ile F.. D..'ı kasten öldürmekten sanıklar M.. H.. ile H.. H..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (DİNAR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/07/2009 gün ve 184/167 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, C.Savcısının temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Mehmet ve Hasan arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yaptırılması suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar Mehmet ve Hasan müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye taleplerinin reddine, 13/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/10/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar M.. H.. ile H.. H.. müdafii avukat E.M..'in yokluğunda 14/10/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.