Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1806 K.2012/8825

2) Sanıklar ..., ... ile ...'ın kasten yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ...,... ve ... haklarında kasten yaralama suçları yönünden CMK.nun 231.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup itiraz merciince gereği yapıldığından bu suçlardan kurulan hükümlerin inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2- Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

a) Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, olay günü sanık ile mağdur taraf arasında yufka satışındaki rekabet yüzünden çıkan kavgada, sanığın elindeki tabanca ile birden fazla ateş ettiği, mağdurun boyun bölgesinden bir isabetle hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek, kemik kırığına nedenolacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

Sanık hakkında kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;