Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1875 K.2010/6067

E.. S..'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık M.. Ö..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ELAZIĞ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/07/2009 gün ve 147/174 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre müdafinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir. 2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. Ö..'in suçunun sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru müdafa şartlarının varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

A-Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun kullandığı belediye otobüsüne yolcu olarak binen ve Elazığ Belediyesinde işçi olarak çalışan sanığın, durağa gelmeden önce otobüsten inmek istediği, mağdurun indiremeyeceğini, durağa kadar beklemesi gerektiğini söylemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, otobüste bulunan vatandaşların araya girerek kavga çıkmasına engel oldukları, durağa gelince orta kapıdan inen sanığın, ön kapıya doğru gelerek mağdura küfredip, otobüse tekme ile vurmaya başladığı, mağdurun da eline demir levye alarak aşağıya indiği, sanığa vurmaya başladığı,

aralarında çıkan kavga sırasında sanığın, ele geçirelemeyen çakı bıçağını çıkartarak rastgele salladığı, mağdurun batın ve sol testis bölgesinden yaralandığı olayda; sanık ile şikayetinden vazgeçen mağdurun birbirlerini daha önceden tanımamaları, aralarında öldürmeyi gerektirecek husumetin olmaması, aniden çıkan kavga sırasında silahtan sayılan demir levye ile yapılan saldırı karşısında hayati bölgeleri hedef alma olanağı bulduğu saptanamayan sanığın, rastgele salladığı iki bıçak darbesinden sadece birisinin yaşamsal tehlike yaratması, sanığın, engel sebep bulunmadığı halde kendiliğinden eylemine son verip olay yerinden kaçması,

savunmanın aksinin ispatlanmaması birlikte değerlendirildiğinde; öldürme kastı ile hareket edildiğini gösterir kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, silahla yaralama suçu yerine öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanığın mağdura küfretmesi, otobüse vurması şeklindeki haksız haraketleri ve buna karşılık eline demir levye alıp sanığa vurmaya başlayan mağdurun eylemi değerlendirildiğinde, etki ile tepki arasındaki aşırı dengesizlik gözetilerek, haksız tahrik nedeniyle 1/4'den 3/4'e kadar indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29 maddesi ile uygulama yapıldığı sırada makul oranda bir indirim yerine 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

c-1976 ve 1977 yıllarında işlenmiş suçlar nedeniyle alınmış sabıka kayıtlarının silinme koşullarının oluştuğu, sanığın, aynı tür suçlardan sabıkasının bulunmadığı gözardı edilerek, "dosya kapsamı, sanığın geçmişinden anlaşılan aynı tür suçlara yönelik sabıkalı hali dikkate alınarak gerektirici bir sebep de görülmediğinden" sözedilerek, yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile TCK.nun 62 maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,