KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2112 E., 2011/5435 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2011
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'i kastın aşılması suretiyle öldürmekten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, işbu öldürme suçuna azmettirmekten sanıklar ... ile ...'nin CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine ilişkin (ÜSKÜDAR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/06/2009 gün ve 427/243 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii ile müdahiller vekilleri duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Müdahillerin duruşmalı inceleme isteme hak ve yetkileri bulunmadığından, sanık ... müdafiinin ise yasal süreden sonra duruşmalı inceleme isteminde bulunması ve ceza miktarı itibariyle duruşmalı inceleme istemi yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ile müdahiller vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin reddine karar verilmiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin kastı aşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanıklar ... ile ...'nin öldürmeye azmettirme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden,
sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru müdafaa koşullarının varlığına, 5237 sayılı TCK.nun 27.maddesinin uygulanması, 62.madde ile 1/5 oranında indirim yapılması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, müdahiller ve vekilinin
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2112, K. 2011/5435, 26 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama