KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2178 E., 2010/4826 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2010
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., suç delillerini gizlemekten sanık ..., genel güvenliği tehlikeye sokmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 179/266 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafi ve müdahil ... Töre taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Müdahil ...'nın, sanık ...’nin mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin adıgeçen sanıkların belirtilen suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’in suç delillerini gizleme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, CMK.nun 231.
Maddesinin uygulanması gerektiğine, cezaların ertelenmesi zorunluluğuna, müdahil ... vekilinin cezanın üst sınırdan tayini gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde temel para cezasının 375-TL.olarak belirlenmesi nedeniyle sanık lehine kazanılmış hak oluştuğundan,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2178, K. 2010/4826, 23 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama