Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2260 K.2010/6493

M.. Ü.. ile A.. Ü..'ı ayrı ayrı kasten öldürmekten, Ü.. Ü..'ı da kasten öldürmeye teşebbüsten sanık A.. Ç..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/05/2009 gün ve 65/170 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. Ç..’ın öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin öldürme kastı bulunmadığına, teşebbüs nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, müdahiller vekilinin tasarlayarak öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması, tahrik ve takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK nun 450/5, 51/1, 59. maddeleri ile verilebilecek ceza miktarı, 5237 sayılı TCK nun 81/1, 29, 62, 81/1, 29, 62, 81/1, 35, 29, 62. maddeleri uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarına göre, lehe olduğundan, 765 Sayılı TCK 450/5, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri ile hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,