Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2444 K.2010/4094

B. S.'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve tehditten sanık H.. A..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2007 gün ve 271/414 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık H.. A.. hakkında kurulan 24.10.2007 tarihli hüküm, 26.10.2007 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 14.01.2010 tarihli dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar vedilmiştir.

2)Anayasa’nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 34/2. maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşıldığından, müdahil Hanife Solak vekilinin temyiz talebi süresinde kabul edilmekle, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddi yönündeki düşünce benimsenmemiştir.

3)Müdahiller vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede ;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur Bayram’ı kasten silahla yaralama ve mağdur Şerife’yi tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahiller vekilinin mağdur Bayram’a yönelik eylemde suç vasfına, eksik inceleme ile karar verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Mağdur Bayram’ı kasten silahla yaralama ve mağdur Şerife’yi tehdit suçları yönünden;

aa)Yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi gözetilerek öncelikle 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra nitelikli haller nedeniyle yapılacak artırımın belirlenen ceza üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

bb)Sanığın adli sicil kaydından, Küçükçekmece 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.04.2005 tarih ve 2004/631-232 sayılı ilamı ile tehdit suçundan 6 ay hapis cezasına mahkum olduğu ve cezasının ertelendiği, mahkumiyet hükmünün 09.09.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, mükerrir sanık hakkında tekerrür hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Mağdurlar Hanife ve Elif’i tehdit suçları yönünden;

Sanığın mağdurları tehdit ettiğine dair, müdahillerin soyut iddiasından başkaca mahkumiyetine yeterli kesin delil elde edilemediği anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,