Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2580 K.2010/8496

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından M.. Ç.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 448,51/1,59,6136 sayılı Kanunun 13/1,59. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/04/2009 gün ve 221/215 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü M.. Ç.. hakkında 765 Sayılı TCK.’nun 448, 51/1, 59, 31, 33; 6136 sayılı yasanın 13/1, 765 sayılı TCK’nun 59.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Adam öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden ;

a) Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nun 448,51/1 ve 59 maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarı ile 5237 sayılı TCK’nun olayla ilgili 81,29,62 maddelerinin uygulandığında verilebilecek ceza miktarı aynı olduğundan, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin, 765 sayılı Yasanın 31. ve 33 maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun, 81,29,62 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabule göre; kesinleşen hükmün lehe olduğunun anlaşılması halinde uyarlama isteminin reddine karar vermek gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde önceki hükmün aynen kurulması,

2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümde;

765 sayılı TCK. uyarınca verilen ve kesinleşen hükmün, hükümlü lehine olduğunun anlaşılması halinde, uyarlama talebinin reddine karar vermek gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde yeniden hüküm kurulması,