KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2612 E., 2010/5510 K.·Tebliğname : 1-B/2010/92885
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2010
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
...'ı kasten öldürmekten sanık ..., işbu suça yardımdan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılanmaları sonunda hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/02/2008 gün ve 173/21 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Adli sicil kayıtlarından sanıklar ...ve ...’in kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu anlaşılmakla, TCK.nun 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin kasten insan öldürme suçu ile sanıklar ... ve ...’in kasten insan öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike, takdire ve sanık ... yönünden yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafinin sübuta yönelen,
sanıklar ...müdafiinin ve ... müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesi ile tanınan yetkiye istinaden DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tâbi
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/92885
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2612, K. 2010/5510, 14 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama