Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2712 K.2010/5706

Adam öldürmek, yağma, tehdit, uyuşturucu ticareti yapmak ve hakaret suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak içtima isteminin reddine dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/02/2010 gün ve 19/30 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Hükümlü müdafinin yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. 2) Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 38/1.maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 82/1-a maddesi gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra Afyonkarahisar C.Başsavcılığınca cezaların içtimasına karar verilmesi istemi üzerine yeniden duruşma açılarak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğiden, hükümlünün yasaya aykırılık bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,

Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile içtima ettirilen hürriyeti bağlayıcı her bir ceza için ayrı ayrı hücre cezası tayini ve Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hangi hürriyeti bağlayıcı cezadan dolayı ne miktar hücre cezası verildiği hükümde gösterilmekle birlikte, hücre cezalarının içtima ettirilmesi sırasında, hükmün (1) nolu bendinde hükümlünün İstanbul 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/209-2002/1762 sayılı kararı ile işlediği tehdit suçu nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 191/2,273,59/2.maddeleri uyarınca hükümolunan 5 ay 25 gün hapis cezası gözetilerek takdiren hükmolunan (1) ay hücre cezasının,

hükmün ( j ) bendinde de mükerrer şekilde belirtilmesi ve yeniden (1) ay hücre cezası belirlenmesi, toplamda belirlenen hücre cezası miktarının doğruluğu karşısında bozma nedeni yapılmamakla birlikte aynı hürriyeti