Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2737 K.2010/4945

Adam öldürmek suçundan Ç.. D.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama isteminin reddine dair (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/08/2005 gün ve 2005/917 müt. sayılı karar resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafi tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü Ç..

D.. hakkında 765 Sayılı Yasalara göre verilerek kesinleşmiş olan hükümlerin, 5237 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi sebebiyle lehe yasanın belirlenmesi açısından tekrar ele alınması üzerine, Kayseri 1 Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 31.08.2005 tarih 2005/917 Müt.sayılı kararla dosya üzerinde uyarlamanın reddine karar verildiği, temyiz yasa yoluna tabi olan bu karara karşı hükümlü tarafından 15.09.2006 tarihli dilekçe ile itiraz yasa yoluna gidildiği, Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 19.01.2007 tarih 2007/95 müt.sayılı karala itirazın reddine karar verildiği,

hükümlünün 18.09.2008 tarihli itirazı üzerine Mahkemece dosya yeniden ele alınarak duruşmalı yargılama yapılıp, 15.12.2008 tarihinde 2008/320 esas, 2008/422 sayılı kararla yeniden karar verildiği, bu kararın de hükümlü müdafi tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla;

Hükümlünün yanlış yasa yoluna başvurmasının yasa yolunu değiştiremeyeceği, Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2007 tarih 2007/95 müt.sayılı kararla itirazın reddine dair verilen karar ile 15.12.2008 gün ve 2008/320 esas, 2008/422 sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun bulunduğu itiraz dilekçesi temyiz dilekçesi kabul edilerek, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 31.08.2005 tarih 2005/917 Müt.sayılı sayılı kararına hasren yapılan incelemede;

765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; uygulanan temel cezanın belirlenmesi hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması sözkosunu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,