KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2803 E., 2011/1172 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2011
- Tebliğname
- 1-B/2010/83267
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'yi kasten öldürmekten sanıklar ..., ... ve ..., ...'yi yaralamaktan adıgeçen sanıklar ... ile ...'nin yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, ...'ın suç üstlenmekten beraatine ilişkin (ÇORLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2008 gün ve 42/273 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, müdahiller vekili duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Müdahillerin yetkisi bulunmadığından, vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.
2- Sanıklar ... ve ...’ın, “mağdur ...’u kasten yaralama” suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükümler, itiraz merciince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ın, “kasten öldürme” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’ın, “suç üstlenme” suçu yönünden, işlenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta; sanıklar ... ve ... müdafiinin ... yönünden sübuta, ... yönünden, meşru savunmaya, ağır tahrik
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2803, K. 2011/1172, 2 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama