KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/29 E., 2011/7448 K.·Tebliğname : 1-B/2009/265506
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2011
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten, ...'ı da kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARAMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/03/2009 gün ve 177/69 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine,
2- Sanık ...’in, kasten öldürme suçu yönünden;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin çelişkili gerekçeye, eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, TCK.nun 62.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
3- Sanık ...’in kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden;
5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/29, K. 2011/7448, 5 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama