Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2979 K.2010/5426

B.. Ş..'i kasten öldürmekten, H.. Ş.. ile B.. Ş..'i ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık Y.. Ş.., işbu suçlara azmettirmekten sanık M.. Ş.., kardeşi M.. Ş..'i öldürmeye teşebbüsten sanık H.. Ş..'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ZİLE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 57/83 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur-sanık Hüseyin müdafi yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde hükmü sadece "sanık" sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra "katılan" sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Mehmet hakkında kardeşini kasten öldürmeye, mağdur Hüseyin'i ve mağdure Bade'yi kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme; sanık Yücel hakkında kasten insan öldürme, mağdur Hüseyin ile mağdure Bade'yi kasten öldürmeye teşebbüs; sanık Hüseyin hakkında kardeşini kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı olay nedeniyle yargılanan ve cezalandırılmalarına karar verilen sanık Mehmet ile oğlu Yücel arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. Maddelerine aykırı davranılması,