Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3 K.2012/183

1) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan sanıklar Şeref ve Şerafettin arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması ve verilen kararın da aynı müdafii tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38.maddelerine aykırı davranılması,

2) Kabule göre de; 765 sayılı TCK. ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. hükümlerinin olaya ayrı ayrı denetime olanak verecek şekilde, somut karşılaştırma yapılarak lehe yasa hükmünün belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,