Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3093 K.2013/3466

1- Sanığın, kayın biraderi olan mağduru, hakaret etmesi nedeniyle kavga ortamında hedef gözetmeksizin bıçakla sol skapula arkası ve göğüs bölgelerinden iki isabetle yaraladığı, sol skapuladaki yaranın pnömotoraks oluşturması nedeniyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği, sanığın ciddi bir engel durum olmadığı halde eylemine devam etmeyerek kendiliğinden son verdiği olayda; sanığın suçunu kasten yaralama olarak nitelendiren mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, aksi düşünce ile suçun kasten insan öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle hükmü eleştiren tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

Ancak;

a) Mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, TCK.nun 61. maddesi uyarınca, temel cezanın belirlenmesi sırasında, olayda silah kullanılması ve yaşamsal tehlike geçirilmiş olması nedeniyle, TCK.nun 87/l-d-son maddesindeki artırım da dikkate alındığında, TCK.nun 86/1. maddesiyle belirlenen temel cezanın neticeye etkili olacak şekilde, üst sınıra yakın tayin edilmesi yerine, alt sınırdan ceza verilmesi,

b) Hakaretten ibaret olan haksız eylem nedeniyle suç işleyen sanık hakkında, tahrik nedeniyle cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt sınırdan indirim yapılması yerine, yazılı şekilde sekizde üç oranında indirim yapılması,

Suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.