Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3420 K.2010/6571

N.. Y..'ı kasten yaralamaktan sanık H.. Ç..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/11/2009 gün ve 338/396 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, delillerin değerlendirilmesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre, olay anında sanık Habip'in temyiz incelemesi kapsamı dışındaki arkadaşı İbrahim ile Ali'nin kavga ettikleri, İbrahim'in elinden düşen silahı alan sanık Habip'in Ali'ye doğru 3 el ateş ettiği ve mermi çekirdeklerinden bir tanesinin o sırada olay yerinin yanındaki otobüs durağında beklemekte olan katılan-mağdur Nihat'ın göğsüne isabet ederek, katılan-mağdurun hayati tehlike geçirerek, böbreğinin alınması sonucu organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

sanığın mağdura yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK.nu na göre olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu halde, lehe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 456/3,457/1,59.maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,87/2-b-son,21/2,62.maddeleri arasında yapılması gerektiği düşünülmeden, 5237 sayılı TCK.nun 21/2.maddesinin dikkate alınmaksızın lehe yasa karşılaştırmasının yanlış yapılması suretiyle, 765 sayılı TCK.nu hükümlerine göre cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,