Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3434 K.2010/8128

Adam öldürmek ve öldürmeye teşebbüs suçlarından sanık olarak (Ankara) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılanması sonunda, TCK.nun 46 maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına karar verilen E.. K..'ın tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Yasa uyarınca vaki tazminat isteği üzerine (KARTAL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan incelemede; davanın reddine dair ittihaz olunan 17/02/2009 gün ve 251/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı hazine vekili ile davacı vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

466 sayılı Yasanın 1 maddesinde haksız tutuklama nedeniyle tazminat talep edilebilecek durumlar sayılmış olup 6 bendinde "kanun dairesinde tutuklandıktan sonra beraatlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen" kimselerin her türlü zararlarının bu kanun hükümleri dairesinde devletçe ödeneceğinin belirtilmesi karşısında, tutuklandıktan sonra yapılan yargılama sonucu akıl hastalığı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 46 maddesine göre ceza tertibine yer olmadığına karar verilen davacının, 466 sayılı Yasa kapsamında tazminat talep edebileceği anlaşılmakla, deliller toplanarak davacının tutuklu kaldığı günler için maddi ve manevi tazminat konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2007 gün ve 2007/2-63 sayılı kararı uyarınca haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunacağının düşünülmemesi,