Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3730 K.2010/7192

Adam öldürmek suçundan B.. T.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29, 62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (SUNGURLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2009 gün ve 31/196 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/03/2008 gün 2008/9-7/56 sayılı ve 17/06/2008 gün ve 2008/1-142/171 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere; olay yargılaması yapılmayan ve salt yeni yasal düzenlemenin daha lehe sonuç doğurup doğurmadığını saptamakla sınırlı olan uyarlama yargılaması faaliyetinde, davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen yada aramalara rağmen bulunamadığından tebligat yapılamayan hükümlünün yokluğunda duruşmaya devam edilerek karar verilebileceğinden; cezaevinde bulunmayan hükümlünün talimat yoluyla beyanının alınmasında yasaya aykırılık görülmemiştir.

2-Hükümlü B.. T.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1 ve 59.maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan hükümlüye, talimat mahkemesinde müdafii atanmadan alınan beyanıyla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 150/3.maddesine aykırı davranılması,