KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/3876 E., 2010/5825 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2010
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... ile ...'i ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/03/2007 gün ve 132/84 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Mağdur ...’u öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;
Sanığın, mağduru tabanca ile ateş ederek sol oksipital ve sol mandibulada yaralanma oluşturacak ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl hapis cezası öngören 5237 Sayılı TCK.nun 35. maddesi uygulamasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza tayini gerekirken hiç isabet kaydedilmeyen durumlarda uygulanması mümkün alt sınırdan ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-a)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin sanığın yasal savunma sınırları içinde hareket ettiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b-)6136 sayılı yasaya aykırılık suçu yönünden;
Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/3876, K. 2010/5825, 20 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama