Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3986 K.2013/3276

1- Sanık ... hakkında kurulan hükümde, TCK.nun 53. maddesi ile yapılan uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'yı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hüküm de düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin meşru savunmaya, haksız tahrik bulunduğuna, TCK.nun 86/3-e maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,sanığın silahtan sayılan keser sapı ile mağdur ...'ya vurmak suretiyle kafada çökme kırığı sonucu hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği,

5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla netice sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle, hakkında TCK.nun 87/1.Maddesinin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca aynı kanunun 87/3 maddesiyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasındaki cezanın kemik kırığı nedeniyle TCK.nun 87/3 maddesi uyarınca artırımına ilişkin kısmın çıkartılmasına,