Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4003 K.2012/5626

a) Öldürme suçundan TCK.nun 25/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 5/1-3, 54 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 2- Sanık ... hakkında öldürme suçundan 223/2-e maddesi uyarınca beraatine

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar ..., ... ve ...'ın, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan dava hakkında karar verilmemişse de zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3- Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ... ...'nin sanık ...'nun dayısı olup, 2000 yılında maktul ... ... ve yakınlarının yargılandıkları kasten öldürme dosyasında sanık ...'nun tanık olarak verdiği ifadenin içeriği ve miras kalan mallardan kaynaklanan arazi anlaşmazlığı nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde maktul ... ...'nin arazi anlaşmazlığını konuşmak üzere sanığın babası tanık ...'in evine gittiği, olay yerine sonradan gelen sanık ile maktul arasında çıkan tartışma üzerine,

maktulün sanığa tokat attığı, sanığın da karşılık vererek maktule vurması nedeniyle maktulün üzerinde taşıdığı tabanca ile ateş ederek sanığı göğüs sol memenin 4 cm altından hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra yanında bulunan Tufan ile birlikte evden çıkarak evin önünde bulunan aracına doğru yöneldiği,

bu sırada yaralanmış olan sanığın da hastaneye gitmek için evin dışına çıktığı, sanığın peşinden dışarı çıktığını gören maktulün "sen daha ölmedin mi" diyerek sanığa yeniden ateş ettiği, bunun üzerine sanığın da oda içerisinden maktule doğru tabanca ile ateş ederek onu alt çene sağda ortaya yakın bölümden vertebra kırığı ve medülaspinalis yaralanmasına neden olacak şekilde yaraladığı, bu şekilde yaralanan maktülün gelişen solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu öldüğü olayda;

Sanığın, kendisine yönelmiş ve devam etmekte olan haksız saldırıyı, o anki hal ve koşullara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğu içerisinde ve meşru savunma koşulları altında öldürme suçunu işlediği anlaşıldığından hakkında TCK.nun 25. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, eylemin haksız tahrik altında kasten insan öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle bozma öneren tebliğname düşüncesi benimsemnemiştir.

4- Sanık ... hakkında maktul ... ...'yi kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına yönelik olarak verilen katılma kararından sonra, sanık ... hakkında da 10.10.2006 tarihli iddianame ile aynı suçtan kamu davası açılarak birleştirme kararı verildiği,

maktul ... ...'nin çocukları olan ..., ... ve ... ile vekillerinin aşamalardaki sanık ...'ın tutuklanmasına ve cezalandırılmasına yönelik istemlerinin davaya katılma niteliğinde olduğu anlaşıldığı halde bu konuda bir karar verilmemiş ise de, Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2 maddesi uyarınca,

suçtan zarar gören maktül ... ...'nin çocukları ..., ... ve ...'ın sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına, katılan olarak kabullerine karar verilerek, sanık ... hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu ile maktul ... ...'yi öldürme eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanık ...'nun maktul ... ...'yi öldürme eylemini meşru savunma sınırları içerisinde işlendiğinden bahisle 5237 sayılı TCK.nun 25. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve beraatine karar verilmiş,

sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutuna, sanık hakkında CMK 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin sanık ... için meşru savunma koşullarının bulunmadığına, sanık ...'ın ise cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

meşru savunma nedeniyle sanık ... hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ayrıca beraatin yasal dayanağının gösterilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "5237 sayılı TCK.nun 81/1 ve 25/2 maddeleri gereğince ceza tertibine yer olmadığına ve beraatine" ibaresinin çıkarılmasına,