Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4065 K.2012/3011

1- Sanık müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 16.12.2009 tarihli dilekçe ile hükmün onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık vekilinin temyiz isteminin, CMUK 317. Maddesi gereğince reddine karar verilerek, temyiz incelemesi eşini kasten yaralama suçu yönünden Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşini kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan;

Dosya kapsamına göre; sanığın, eve geç gelmesi nedeni ile "yemeğini yalnız yiyeceksin" diyen eşine elektirik kablosu ile vurarak sağ femur orta bölgeden alt bölgeye kadar şişlik ve ekimoz, sol femur ön ve arka bölgeler ile sırt orta bölgede kızarıklık ve şişlik oluşturacak ve basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 gün ve 2008/3-25-22 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın suçta kullandığı elektrik kablosunun kullanım şekli ve doğurduğu sonuçlar gözetildiğinde saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli mahiyette olduğu değerlendirilmekle, 5237 sayılı TCY.nın 6. Maddesi 1/f fıkrası kapsamında silah olarak kabulü ile sanığın eyleminin 86/2, 86/3-a-e maddeleri kapsamında olduğunun düşünülmemesi,