KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/4099 E., 2010/6622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2010
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... 'ı kasten birlikte öldürmekten sanıklar ..., ..., ..., ..., işbu suça sanıkları azmettirmekten sanık ..., izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/08/2008 gün ve 88/216 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanıklar ..., ... ile ... duruşma da talep etmiş olduklarından dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıkların duruşmaya müdafii göndermemeleri nedeniyle duruşmasız olarak, sanık ...'in temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin tasarlayarak eşini öldürmeye azmettirme, sanık ...’ın tasarlayarak insan öldürmeye azmettirme, sanık ...’nin tasarlayarak insan öldürme, sanık ...’in tasarlayarak insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübutun bulunmadığına,
sanık ... müdafiinin sübutun bulunmadığına, 62.maddenin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübutun bulunmadığına vesaireye, sanık ... müdafiinin sübutun bulunmadığına, suç vasfına, eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, cezanın paraya çevrilip ertelenmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması zorunluluğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tâbi bulunan
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/4099, K. 2010/6622, 13 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama