KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/4179 E., 2010/6294 K.·Tebliğname : 1-B/2010/125526
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2010
- Mahkemesi
- (KARTAL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarih ve no
- 13/01/2010-245/06
- Suç
- Kasten öldürmek
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
H.. A..'ü kasten öldürmekten sanık Ö.. O..'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KARTAL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/01/2010 gün ve 245/06 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, delillerin hatalı takdir edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktulün, sanığın onsekiz yaşından küçük kız kardeşi Saliha ile eşinden boşandığını söyleyerek arkadaşlık yapmaya başladığı, maktulün evli ve üç çocuklu olduğunu öğrenen Saliha’nın arkadaşlığını bitirmesi üzerine sürekli rahatsız edip, tehditte bulunduğu, sanık tarafından uyarılmasına rağmen bu hareketlerine devam ettiği anlaşılmakla.
765 Sayılı TCK ve 5237 Sayılı TCK hükümlerinin karşılaştırması sırasında, haksız tahrikten dolayı 12 ila 18 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 Sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız eylemlerin basit tahrik düzeyini aştığı kabul edilerek, cezanın 15 yıl olarak belirlenmesine rağmen, 765 Sayılı TCK.nun 51/1 maddesi uyarınca hafif tahrik oluşturduğunun kabulüyle 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle hakkaniyete aykırı olacak şekilde karşılaştırma yapılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/4179, K. 2010/6294, 4 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama