KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/4353 E., 2010/6241 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2010
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2009 gün ve 154/369 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafileri ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Müdahiller vekilinin temyize yetkisi bulunmadığından 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçuna yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince,
b) Sanıklar hakkında verilen 20.10.2009 tarihli hüküm sanık ... müdafii tarafından 21.10.2009, ... müdafii tarafından ise 20.10.2009 tarihinde, sanıklar ... ve ...’in 26.10.2009 tarihli dilekçeleri ve mahkemece alınan beyanlarında hükmün onanmasını istediklerinden, bu istem Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin,
Reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’ın adam öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen, müdahiller vekilinin eksik incelemeye, takrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
CMUK’nun verdiği yetkiye dayanılarak;
a) CMK 234 maddesi gereğince baro tarafından atanan vekil nedeniyle müdahil yararına vekalet ücretine hükmolunamayacağı, 5320 sayılı Yasa’nın 13/1. maddesi nedeniyle baro tarafından atanan vekile ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yüklenmesi gerektiğinden, hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendinin hükümden çıkartılmasına, yargılama giderine ilişkin bendinin sonuna “CMK 234 maddesi gereğince baro tarafından katılana atanan vekile ödenen ücretin sanıklardan tahsiline” ibaresinin eklenmesine,
b) 1412 sayılı CMUK’nun temyize ilişkin hükümleri halen yürürlükte bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan ”5271 sayılı CMK.nun 307/son maddesi” ibaresi yerine “1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi “ibaresinin yazılmasına,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/4353, K. 2010/6241, 29 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama