Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4421 K.2013/3652

a- karşılıklı hakaret suçundan TCK.nun 125/1 ve 129/3 madde fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına. b- Katılan-mağdur ...'e eylemi nedeniyle, TCK.nun 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca neticeten 9 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına. 2- Sanık ... için: karşılıklı hakaret suçundan TCK.nun 125/1 ve 129/3 madde fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Müdahil-sanıklar ... ve Durmuş vekillerinin süresinden sonra müdahil vekili sıfatıyla yapmış oldukları temyiz taleplerinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten yaralama ve hakaret suçları ile sanık ...'un hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık ...'nın kasten yaralama suçu yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikin varlığına, TCK.nun 51 ve 62.maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'nın kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, "TCK.nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK.nun 53/1-c maddesinde hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,