Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4526 K.2011/2864

...'ı hayati tehlike geçirecek ve uzuv tatiline sebebiyet verecek şekilde yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/11/2009 gün ve 335/254 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre, sanığın mağdura yönelik eyleminin kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelen düşünce benimsenmemiştir.

2-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 61. Maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı, suç kastının yoğunluğu nazara alınarak 5237 sayılı TCK.nun 86. Madde uygulamasında üst sınıra yakın miktarda ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Sanık hakkında kurulan hükümde; TCK.nun 86/1 ve 86/3-a-e maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 87/2-b maddesinin tatbiki ile iki katı oranında artırım yapılarak belirlenen cezanın, "9 yıl hapis" yerine "8 yıl hapis", aynı Kanunun 62. (1/6 oranında indirim) maddesi uygulanarak sonuç cezanın "7 yıl 6 ay hapis" yerine "6 yıl 8 ay hapis" olarak belirlenmesi yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.