Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4542 K.2010/7932

İ.. İ..'in öldürülmesine yardımdan sanıklar E.. S.., O.. D.. ve Ö..T..'nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; müdahiller vekilinin tüm sanıklardan talep ettiği 100.000.TL manevi tazminatın takdiren 24.000.TL lik kısmının kabulüne, maddi tazminat yönünden müdahil vekilinin dava açmakta muhtariyetine ilişkin (ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/12/2009 gün ve 347/491 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 26.04.1993 gün ve 95/122 sayılı kararına göre özel dairece onanmayan bir hükmün kesinleştiği ileri sürülemeyeceğinden; sanıklar O.. D.., E.. S.. ve Ömer Taşçı hakkında öldürmeye yardım suçundan 765 sayılı TCK.nun 65/3.maddesi delaletiyle 448. maddesi uyarınca açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

b) Sanıklardan A.. S.. hakkında manevi tazminata ilişkin hüküm Dairemizin 19.12.2006 tarih 2005/2376 Esas 2006/5804 sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiğinden, manevi tazminata ilişkin tekrar verilen 14.12.2009 tarihli karar hukuken yok hükmünde sayılmıştır.

c) Sanıklardan A.. S.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkemece 02.04.2007 tarihinde kurulan hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden, sanık Ahmet hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yeniden hüküm kurulması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Mahkemece “dava konusunun tazminata ilişkin olması” gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşü alınmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 216. maddesine aykırı davranılması,