KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/4670 E., 2011/1086 K.·Tebliğname : 1-B/2010/151026
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2011
Karar Metni
470 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
...'i kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ün beraatlerine ilişkin (KÜTAHYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/12/2009 gün ve 41/323 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık ... müdafii taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık hakkında duruşmalı, C.Savcısının temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanıklardan ... hakkında TCK.nun 278/1-2 maddesi uyarınca suçu bildirmeme suçundan açılmış kamu davası bulunmadığı halde beraat kararı verilmesi hukuki değerden yoksun olduğundan, Cumhuriyet Savcısının bu sanığa yönelen temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
b) Oluşa, dosya içeriğine, delilleri takdir eden mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, maktulün sanıklar Bekir ve ... tarafından olayın hemen sonrasında tedavi amacıyla devlet hastanesine götürülmesi ve kolluğun suçtan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, suç işleme kasıtları bulunmadığı anlaşılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında suçu bildirmeme suçundan beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sübuta yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktule yönelik suçu ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in suçu bildirmeme suçu yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
sanık ... müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sanık ...’in suçlarının sübut bulmadığına, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ...,...’in suçu
.../...
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/151026
bildirmeme suçu yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddiyle,
A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in suçu bildirmeme suçu yönünden verilen beraat hükmünün kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),
B)Sanık ...’in öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden;
a) Sanığın savunması, maktuldeki mermi çekirdeğinin isabet yeri ve vücuttaki seyri, olay sırasında sanık ve maktulün bulundukları yer ve konumları ile mermi çekirdeğinin deforme olduğu da dikkate alınarak mermi çekirdeğinin sekme sonucu mu yoksa vücutta kemiğe veya bir organa çarpma sonucu mu deforme olduğu, sekme sonucu ölendeki yaranın oluşup oluşamayacağı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
b) Sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden; Suç tarihi itibariyle bu suçtan hapis cezası yanında 450.TL yerine 600.TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık ...’e verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye taleplerinin reddine, 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
28/02/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... 'nın yokluğunda 03/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/4670, K. 2011/1086, 28 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama