Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4743 K.2013/4443

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

somut olayda, sanık Kazım'ın, meydana gelen kavgada, sanık Nazmi ile Ethem'in boğuştuğunu görmesi üzerine bu ikisini ayırdığını ifade etmesine karşın, sanık Nazım'ın kavga sırasında sanık Kazım'ın, Ceyhan ile boğuşarak yere düştüğünü kendisinin bu ikisini ayırmaya çalıştığını, yine kavga sırasında boğuşan İsmail ve Ethem'i ayırmak için müdahalede bulunduğunu ifade etmesi; sanık İsmail'in ise Ceyhan'ın sanık Kazım'ın üzerine direksiyon kilitiyle yürümesi ile başlayan kavgada kimseyi tutmadığını kimseye de vurmadığını ifade etmesi karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla;

sanıkların ayrı ayrı müdafıi1er yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;