Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4837 K.2011/5674

...'ı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu öldürme suçuna azmettirmekten sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2009 gün ve 10/481 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Dosya kapsamına göre; sanık ...'in, maktulün de aralarında bulunduğu kişilerce babasının dövülmesi üzerine maktulü öldürdüğüne ilişkin savunmasının daha az ceza almaya yönelik olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı olayda, mahkemenin haksız tahrik hükmünü uygulamamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, aksi yönde bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

b) Sanık ...'in "6136 sayılı Kanuna Muhalefet" suçu yönünden, 5728 sayılı Kanunla değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca, suç tarihine göre gün adli para cezasına hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde doğrudan 440 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-a) Sanık ... yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna Muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

b) Sanık ... yönünden;

Sanığın, maktulün öldürülmesine yönelik sanık ...'i azmettirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,