Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4951 K.2013/2877

2- Katılan mağdur ...'a yönelik; TCK 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. 3- Mağdur ...'a yönelik; TCK 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4- Sanığın üzerine atılı katılan sanıklar ... ve ...'a yönelik işlediği iddia edilen hakaret fiilleri karşılıklı gerçekleştiğinden TCK 129 maddesi Gereği ceza vermekten vazgeçilerek CMK'nun 223/4-c madde fıkrası bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarından verilen adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararları 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizleri mümkün olmadığından, sanık müdafii ile mağdur ... vekilinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz taleplerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, mağdurlar ... ve ...'e yönelik hakaret suçlarının karşılıklı olarak işlendiği gerekçeleri gösterilip kabul ve takdir kılınarak ayrı ayrı ceza vermekten vazgeçilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına,