Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5330 K.2011/4915

M.. T..'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten sanıklar O.. Y.., S.. Ö.. ile C.. Ç..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/04/2008 gün ve 84/137 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık S.. Ö.. hakkında tasarlayarak adam öldürme suçundan bozma öncesi kurulan hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, bu suçtan yeniden kurulan hüküm hukuken yok hükmünde sayılmış ve sanık Süleyman müdafiinin bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş ve bu nedenle sanık Süleyman hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanıklar C.. Ç.. ve O.. Y.. hakkında tasarlayarak adam öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ,incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Cengiz müdafiinin eksik incelemeye sübuta, sanık Orhan müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık Cengiz’in maddi bulgular ve tanık anlatımlarının da doğruladığı ilk ifadelerine göre.

Sanık Orhan gurubu ile mağdur Müslüm’ün (Gövde Mustafa-Levent) dahil olduğu grup arasında husumet olup, sanık Orhan’ın bu husumet nedeniyle mağduru öldürmek istediği ve her iki tarafı tanıyan sanık Cengiz’den mağduru gördüğü zaman haber vermesini istediği, sanık Cengiz’in de kabul ettiği, olaydan bir gün önce sanığın mağdurun evine çağırdığı, mağdur evden ayrıldıktan sonra sanık Orhan’a haber verdiği, Bej Murat 124 ile gelen sanık Orhan ve diğerlerinin mağdura yetişememesi nedeniyle eylemlerini gerçekleştiremedikleri, sanık Cengiz’in ertesi gün mağdur’un kendisini almaya geleceğini sanık Orhan’a haber vermesi üzerine,

olay günü diğer sanıkların sanık Cengiz’in evi etrafında dolaşıp daha sonra sanık Cengiz'in evine gelip bekledikleri ve evdeki aile fertlerinin bir kısmını ve komşuları gönderdikleri, mağdur gelmeden önce sanıkların bahçeye, avluya ve duvar arkasına saklanarak bekledikleri, mağdur arabası ile geldiğinde araçtan inmeden sanık Cengiz’i çağırdığı, sanık Cengiz’in balkondan mağduru içeri davet ettiği sırada, arabanın içinde bulunan mağdura doğru sanık Cengiz, Orhan ve arkadaşlarının silahla ateş ettikleri, yaralanan mağdurun kaçarak kurtulduğu,olay yerinde ele geçen kovanların tek silahtan atıldığı,

7,65 tabancanın ise tutukluluk yaptığı, kanlı olarak ele geçen tabancanın mağdura ait olduğu olayda,

Mahkemenin kabul ve gerekçesinde; tüm sanıkların birlikte mağdura ateş ettikleri ancak mağdurdaki yaraların hangi sanığın atışı sonucu meydana geldiği belirlenemediğinin kabul edilmesi karşısında, sanıklar Cengiz ve Orhan’ın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 450/4, 62, 463 ve 59.maddeleri ile 5237 sayılı yasanın 82/1-a, 35, 62.maddeleri ile karşılaştırılarak sonucuna göre lehe hükmün uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde, 765 sayılı TCK’nun 450/4, 62, 65/3, 59.maddeleri uyarınca hüküm kurulması,