KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/5378 E., 2010/7119 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2010
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (RİZE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2007 gün ve 196/161 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Kasten insan öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; katılanlardan sadece ...’in kendisini vekille temsil ettirmesi,
diğer katılanların vekillerinin bulunmaması ve davaya katılmalarına karar verilen ... ile ...’nın mahkemeye sunmuş oldukları 24.04.2007 havale tarihli dilekçeleri ile şikâyetlerinden vazgeçtiklerini belirtmeleri karşısında, adı geçenlerin davaya katılma kararları hükümsüz kalacağından lehlerine vekalet ücretine hükmolunması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 10. bendinde yer alan “Av. As. Üc.
Tarifesi gereğince 1.000,00 YTL maktu ücreti vekaletin sanık ...’den tahsiline, müdahillere verilmesine,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLMESİNE, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan ve re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/5378, K. 2010/7119, 2 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama