Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5417 K.2011/2333

Hükümlü İ..

K..’in, birden fazla kişiyi kasten öldürmek suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 450/5, 51/1 ve 59 maddeleri uyarınca 30 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2000 tarihli ve 2000/273 Esas, 2000/263 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine adıgeçenin lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1 (iki kez) 29 (iki kez) ve 62. (iki kez) maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay (iki kez) hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

aynı neviden hapis cezalarının lehine olması nedeniyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 77. maddesi gereğince toplanarak verilecek hapis cezasının 25 yılı geçemeyecek olması gözönüne alınarak neticeten hükümlünün 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin aynı mahkemenin temyiz edilmeksizin kesinleşen 23/06/2009 tarihli ve 2009/223 Esas, 2009/255 sayılı kararının;

Suçun işlendiği tarihte karşılığı ağır hapis olan cezaların toplanarak 28 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan bahisle Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19/09/2010 gün ve B.03.0.CTG.0.00.00.04.-105-21- 7233-2010/10772/56713 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2010 tarih 2010/230376 sayılı tebliğnamesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 309.maddesi uyarınca kanun yararına bozma talep edilmiş olmakla dosya ele alındı.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/04/2007 tarihli ve 2007/1-32 Esas, 2007/97 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; İnfaza ilişkin uygulamaların kazanılmış hak oluşturmadığı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu her suç ile ilgili lehe yasa değerlendirildikten ve buna göre her suçun sonuç cezası saptandıktan sonra cezaların 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre toplanmasına karar verilmesi gerektiği, 765 sayılı TCK.nun 77. maddesine göre;aynı türden şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaların toplanması halinde cezaların ağır hapiste 36, hapiste 25, hafif hapiste 10 seneyi geçemeyecek olması,

5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 6 maddesiyle ağır hapis cezalarının türü hapis olarak değiştirilmiş olduğundan, 765 sayılı kanunun yürürlükte olduğu dönemde işlenen suçlarda cezaların içtimaı halinde TCK.nun 77.maddesinde yazılan ve yukarıda açıklanan sınırların dikkate alınmasının gerekmesi karşısında, hükümlü hakkında verilen ve suçun işlendiği tarihte karşılığı ağır hapis olan cezaların toplanarak 28 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2009 tarihli ve 2009/223 Esas,

2009/255 sayılı kararında isabet görülmemiştir.