KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/5561 E., 2012/2284 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten insan öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 81,35/2,62,53.maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
l-) Sanık ...'ın, bıçakla, mağdur ...'in batın, sırt ve bacak bölgesine vurduğu toplam dört darbe sonucu, sağ böbrekte yaralanmaya ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, hükmün mağdurun anlatımlarına göre kurulduğuna ve hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uygulamasında,
TCK.nun 53/3.madde fıkrası uyarınca TCK.nun 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan haklardan sadece kendi alt soyu üzerinde koşullu salıverme tarihine kadar diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, tüm kişiler yönünden' "TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme süresine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/5561, K. 2012/2284, 28 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama