Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5623 K.2011/1889

...'i kasten öldürmekten sanık ... 'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/03/2010 gün ve 260/121 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaı müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre; maktulün aldığı alkolün etkisiyle olaydan önceki tarihlerde de zaman zaman evine gelen ... sanık ...'e sinkaflı küfürler etmesi ve ısrarlı şekilde sarkıntılıkta bulunmasından ibaret tahrik oluşturan eylemleri nedeniyle, 12-18 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında, daha vahim saldırı ve sonuçlar oluşturabilecek davranışlar dikkate alındığında makul bir ceza yerine, hak ve nesafet kurallarına aykırı olacak ve adalet ölçüsünü zedeleyecek şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/02/2004 gün ve 2003/4-296-2004/27 sayılı kararında açıklandığı üzere; yargılama gideri miktarının kısa kararda belirtilmediği sabit ise de, mahkemece kısa kararda yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verildiği, miktar ve dökümün ise gerekçeli kararda belirtilmek suretiyle eksikliğin giderildiği anlaşılmıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyayagöre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunma ve zorunluluk haline ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;