KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/5842 E., 2011/6221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2011
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'nu kasten öldürmekten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, mağdur ...'i yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2009 gün ve 39/202 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... hakkında mağdur ...'i olası kasıtla yaralama suçundan CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kurulan hüküm, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, inceleme dışı bırakılmıştır. 2- Sanık müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 3- Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına, katılanlar vekilinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.
5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/5842, K. 2011/6221, 24 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama