Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5903 K.2013/3132

Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.500,00 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına. Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına. Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'na yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin itiraza tabi kararın, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz merciince incelendiği görülmüş; temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve sanıklar ... ile ... hakkında mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2.a-Hükme esas teşkil eden 27.01.2010 tarihli kısa karar başlığında duruşmaya katılan 110831 sicil numaralı üye hakim Mehmet Uyarı'nın adının 42381 sicil numaralı üye hakim ... Kaya olarak yazılmasına rağmen, kısa karar ve gerekçeli karardaki imzaların altında 110831 sicil numaralı üye hakim Mehmet Uyar'ın adının yazılmış olması karşısında ve imzaların kuşkuya neden olacak şekilde birbirinden farklı olmadıkları anlaşılmakla ve bu eksiklik mahallinde düzeltilebileceğinden bu hususta kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki mahallinde düzeltilebileceğinden,

b-Sanıklara, Ağır Ceza Mahkemesinde sorguları sırasında iddianame ve eklerinin okunduğu anlaşılmakla; iddianamenin kabulü kararı okunmayarak 5271 sayılı CMK.nun 191/1. maddesine aykırı davranıldığına,

Aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle,

c-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; temel cezanın 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, 86/3-e maddesinin uygulamasından sonra 87/1-son maddesi gereğince doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunmuş olmasına yönelen ve bozma isteyen tebliğname düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

4-Mağdur ...'ın 22.05.2009 tarihli oturumda kendisini bıçakla yaralayan ve aracına zarar veren sanıkların cezalandırılmalarını talep ettiği ve bu talep davaya katılma niteliğinde olduğu halde, katılması konusunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa,

karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca, kendisine karşı işlendiği iddia olunan kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının mağduru olan Mümün'ün CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca, sanıklar ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davalarına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama; sanık ...'nun mağdur ...'a yönelik kasten yaralama; sanıklar ... ve ...'nun mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin sübuta, meşru savunmaya, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,