Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6 K.2011/4887

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen, Cumhuriyet savcısının suç vasfının tahrik altında kasten insan öldürme olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre.

Maktulün ablası olan ve ailesinin sıcak bakmamasına rağmen 2005 yılında sanık Cemil ile evlenen tanık Müşerref’in, olay günü annesi Neziha’nın evine gittiği, ailesel nedenlerle annesi ile arasında tartışma çıktığı, annesinin kendisini dövmesi üzerine telefonla çağırdığı eşi sanığın Müşerref'i alarak çalıştığı işyerine götürdüğü, evde yaşanan kavgayı öğrenen maktul Ramazan’ın ablası Müşerref’i arayarak nerede olduğunu ve ne zaman eve geleceğini sorduğu,

telefona çıkan sanığa “sizin ikinizi de öldüreceğim” diyerek tehdit ettiği, sanığın saat 17.00 sıralarında eşini de alarak çalıştığı şirkete ait kamyon ile eve dönmek üzere yola çıktığı, köy girişindeki yolda elinde kazma sapı ve belinde bıçakla beklemekte olan maktulün, sanığın kullandığı kamyonu durdurduğu, bu sırada olay yerine gelen tanık Sinan’ın maktulün elindeki sopayı alıp yere atarak onu sakinleştirmeye çalıştığı, maktulün sopayı tekrar alıp sanık ve yanındakilere küfür ettikten sonra “eve gidiyorum gününüzü göreceksiniz” diyerek evlerin bulunduğu yöne doğru koşmaya başladığı,

bunu gören sanığın olaydan birkaç yıl önce maktul ve kardeşi tarafından evinin yakılmış olması nedeniyle korkuya kapılıp “bu bize pislik yapacak, evimi yakacak, ondan önce eve gitmem lazım” diyerek kamyona binip hızlı bir kalkışla hareket ettiği, yaklaşık 200 m. ilerideki mezarlık kavşağında virajı döndükten sonra maktulün tekrar kamyonun önüne çıkarak sopayla vurmaya çalıştığı, sanığın yaklaşık 3 m. fren yaparak hızını azalttığı, maktulün şoför mahallindeki kapıya asıldığı, kapının açılmasıyla yere düşüp kamyon altında kalarak,

genel beden travmasına bağlı kafatası ve femur kırıklarıyla birlikte beyin doku harabiyeti, beyin kanaması ve iç organ yaralanması sonucu öldüğü olayda;

Olayın başından itibaren maktulün saldırgan davranışları nedeniyle hep meşru savunma konumunda kalan sanığın, kastla yada olası kastla hareket ettiğini gösteren kanıt bulunmadığı, ancak maktulün asıldığı kapıdan yere düşmesi üzerine, öngördüğü sonucu istememesine karşın, maktulün kamyonun altında kalmaması için gerekli dikkat ve özeni göstermediği anlaşıldığı halde, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan TCK.nun 85/1, 22/3 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, olası kastla öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,