Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6045 K.2011/1991

F.. G..'i kasten öldürmekten sanıklar (Şükrü oğlu) H.. K.., K.. K.., A.. K.. ve Ö.. K.., O.. G..'i yaralamaktan adları geçen sanıklar (Şükrü oğlu) H.. K.. ile K.. K..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar (Hikmet oğlu) H.. K.. ile E..

K..'in beraatlerine ilişkin (DÜZCE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2010 gün ve 9/50 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi beraat eden sanıklar dışındaki sanıklar müdafii ile müdahil Nurcan vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, katılan Nurcan'ın temyizi hakkında kararda açıklanan nedenle duruşmasız, diğer müdahillerin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılan Nurcan vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

b) Mağdur Olcay’ın 12.02.2009 havale tarihli dilekçeyle vekili vasıtasıyla ve 21.05.2009 tarihli celsede sözlü başvurusunun duruşma tutanağına geçirilmesi suretiyle davaya katılma talebinde bulunduğu halde, bu talep yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek CMK.nun 238. maddesine aykırı davranılması, mağdur Olcay tarafından temyiz talebinde bulunulmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

c) Sanık Özkan’ın mağdur Olcay’a yönelik kasten yaralama suçu yönünden, TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca açılan dava hakkında zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2-a) Sanıklar Kamuran, 1955 doğumlu Hikmet, Aysel, Özkan, 1977 doğumlu Hikmet ve E.. K..’in maktule yönelik öldürme suçu yönünden; sanıklar müdafiinin suçun sanık Kamuran tarafından işlendiğini, diğer sanıkların suçunun sübut bulmadığını ileri sürmesi karşısında; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı maktule yönelik öldürme suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

b) Sanıklar Kamuran ve 1955 doğumlu Hikmet hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak; Anayasanın 141, CMK.nun 34 ve 230.maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

c) Mağdur Olcay’ın yaralanması yönünden, Adli Tıp Kurumundan TCK.nun 86 ve 87.maddeleri kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanık Kamuran’ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde geçici doktor raporuyla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Aysel, 1955 doğumlu Hikmet ve Özkan müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile sanık Kamuran müdafiinin, katılan Nurcan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, beraat ve kısmen re’sen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanıklara verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alınarak sanık Aysel ile sanıklar Aysel, 1955 doğumlu Hikmet ve Özkan müdafiinin tahliye taleplerinin reddine 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

04.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. K.., H.. K.. ile Ö.. K.. müdafii Avukat... yokluğunda 07.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.