Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6312 K.2011/2376

Babası ...'i öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/02/2010 gün ve 239/40 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre; maktulün yanına çağırdığı oğlu sanıkla ailevi nedenlerle tartışıp hakaret etmesinden ibaret haksız eyleminden dolayı tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 29.maddesinin uygulanmasında, cezanın üst sınıra yaklaşılarak belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 19 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten babasını öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri şartıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik soruşturmaya, yasal savunmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2.maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, TCK.nun 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise TCK.nun 53/3.

maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine; velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi, yasaya aykırıysa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında 53.maddenin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkartılarak yerine.

“5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK.nun 53/3.maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve ceza miktarı itibariyle re’sen de incelemeye tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/04/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 21/04/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.