KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/6321 E., 2011/1002 K.·Tebliğname : 1-B/2010/257569
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2011
- Mahkemesi
- (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi Esas Karar No
- 17/03/2010-148/185
- Suç
- Adam öldürmek suçu
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Adam öldürmek suçundan N.. Y.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-e,31/3,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/03/2010 gün ve 148/185 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü N.. Y.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448,55/3,59. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yapılan uyarlama sonucu verilen kararın hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine bozmaya uyulup yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin lehe yasa hükümlerinin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20/06/2006 gün ve 2006/10-124/165 sayılı uyarlama yargılamasında kazanılmış hak olmayacağına dair kararı da dikkate alınarak,
Hükümlünün suç tarihinde 17 yıl 3 ay 15 gün yaşında olduğu dikkate alınarak yaş küçüklüğü nedeniyle 14 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören ve lehe olan 5377 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle hükümlüye eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/6321, K. 2011/1002, 23 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama