Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6389 K.2012/9701

b-5237 sayılı TCK.nun 86/2,86/3-a,62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası. 2-Sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-a, 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası. CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'nin silahtan sayılacak sopa ile vurarak annesi mağdureyi yaraladığının anlaşılmasına rağmen sanık hakkında TCK.nun 86/3-e maddesinin tatbik edilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Oluşa ve dosya kapsamına göre; eve alkollü olarak gelen sanık ...'nin annesi mağdure ... ile tartışarak mutfak camını kırdığının ve ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının anlaşılması karşısında sanığın annesine yönelik yaralama suçuyla ilgili olarak haksız tahrik indirimi yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

4.A-Sanık ... hakkında mağdure ...'i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin annesi mağdure ...'i yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sair yönlere ilişen, katılan vekilinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sair itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında babası maktule yönelik eylemiyle ilgili olarak kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

a-Gerekçede ".... babasının kendisine bir yumruk vurduğu, sanığın babasına "ben artık büyüdüm, askerliğimi de yaptım, neden vuruyorsun" dediği, babası ...'in sanığa vurmaya devam ettiği, sanığın yere düştüğü, babası ...'in sanığın üzerine çömeldiği, vurmaya devam ettiği, babasının sanığın boğazını sıkmaya çalıştığı, o sırada annesi mağdur sanık ...'in de yanlarına geldiği, annesinin eşi ...'le "... yapma, soluk soluğa kaldın" dediği, sanığın can havliyle babasının boğazını tutarak kalbim" dediği..." ve ... "sanık ...'in babası ölen ...'in olay öncesinde kendisinde kronik kalp damar hastalığının olduğu,

sanığın babasının üzerine çökerek tokat ve yumrukla vurup eline geçirdiği fırça sopasıyla oğlu sanığa vurması üzerine bunun vermiş olduğu hiddet ve şiddetin etkisi altında kalarak babasını sert bir şekilde iteklediği ..." denilerek meşru savunma durumu tarif edildiği halde, TCK.nun 25.maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine 87/4 maddesi ile hüküm kurularak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

b-Kabule göre de; olay gecesi sanık ...'nin eve alkollü olarak geldiği, bu nedenle babası maktul ... ile tartıştıkları, maktulün sanığı darp etmesi üzerine sanığın, babasının boğazını sıktığı, kendisinde kalp damar hastalığı bulunan maktulün öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 15.07.2009 tarihli raporunda;

maktulde daha önceden mevcut kalp ve damar hastalığına inzimam eden olayın stresi ve eforuna bağlı olarak gelişen solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu ölümün meydana geldiği ve olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğunun, boyun bölgesinde tespit edilen travmatik yumuşak doku lezyonlarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun belirtildiği olayda; yaralamanın 86/2.madde kapsamında kaldığı gözetilerek,

sanığın maltuldeki kalp hastalığını bildiği tespit edildiği takdirde, 5237 sayılı TCK.nun 22/3 ve 86/2 maddeleri yollamasıyla aynı Yasanın 85. maddesi uyarınca, bilinçli taksirle öldürme suçundan, bilmediği tespit edildiği takdirde ise, 5237 sayılı TCK.nun 22/2 ve 86/2 maddeleri yollamasıyla aynı Yasanın 85. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine vasıfta hataya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,