Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6460 K.2012/2328

1- Mağdur-sanıklar Kerem ve Abdurrahman'ın mağdurlar İrfan, Emine ve Ramazan'a yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 464/2; sanıklar Selahattin ve İrfan'ın mağdurlar Abdülmenav, Sadık, Cemil ve Salih'e yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 464/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları istemiyle açılan davalar hakkında karar verilmemiş ise de, bu hususlarda dava zamanaşımı süresi içerisinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2- Sanık Abdulhadi'nin 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, sanık İrfan'ın mağdur Abdurrahman'ı kasten yaralama, sanık Selahattin'in mağdurlar Kerem ve Eyüp'ü kasten .../...

yaralama suçlarından kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümler yönünden;

Söz konusu hükümler temyize tabi kararlardan olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. Maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz istemi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, bu hususta merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3- Temyiz kapsamına göre, sanık Abdulhadi'nin maktul Mehmet'i olası kasıt altında öldürme, sanıklar İrfan ve Selahattin'in mağdur Eyüp'ü kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; kasten insan öldürmek ve ölümle sonuçlanan kavgaya karışmak suçlarından yargılanan sanıklar Abdulhadi, İrfan, Selahattin arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması ve verilen kararın da aynı müdafii tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK'nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. Maddelerine aykırı davranılması,