KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/6551 E., 2011/1239 K.·Tebliğname : 1-B/2010/217546
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2011
Karar Metni
538 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
...'nu olası kastla öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/12/2009 gün ve 04/391 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1)Sanığın yasal süresinden sonra yaptığı temyiz incelemesi isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2)Sanığın açık kimliği tespit edilmeyen şahıslara yönelik silahlı eyleminin dava zamanaşımı süresi içerisinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, tüm suçlar bakımından takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A)6136 sayılı Kanuna aykrılık suçu yönünden kurulan hükümde;
a)Suç tarihi itibariyle, 6136 sayılı Yasa'nın 13/1 maddesinde gösterilen para cezasının 440,00 TL olduğu halde sanığın 450,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,
b)Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddede düzenlenen belli haklardan yoksun kılmanın hükümleri itibariyle 765 sayılı TCK.na göre sanık aleyhine olmasına rağmen 5237 sayılı TCK.nun 62 ve 53 maddelerinin uygulandığı anlaşılmakla,
CMUK.nun 322 maddesinde düzenlenen yetkiye dayanılarak,
"Sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca 450,00 TL adli ve 5237 sayılı TCK.nun 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirime gidilerek 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin hükümden çıkarılarak, "Sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca 440,00 TL ve 765 sayılı TCK.nun 59/2 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirime gidilerek 366,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin,
.../...
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/217546
Hüküm fıkrasının ilgili bölümlerine eklenmek suretiyle, "Sanığın TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesi uyarınca sanığın maddede belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar vermek suretiyle, DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, B)Sanığın mağdura yönelik eylemi yönünden kurulan hükümde,
a)Sanığın, olay sırasında cadde üzerinde seyyar araçla kokoreç satmakta olan mağdurun yakınında bulunan ve açık kimlikleri tespit edilmeyen şahıslara ateş ederken, isabet alabileceğini öngördüğü mağduru da olası kastla yaraladığı, kabulün de bu yönde olduğu olayda;
olası kastın neticeye göre belirleneceği, failin, doğrudan kastla ve elverişli vasıtalarla icraya başlayıp, elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı öldürmeye teşebbüs suçunun olası kastla işlenmesinin mümkün olamayacağı, sanığın meydana gelen netice olan yaralama suçundan olası kastına göre sorumlu tutulması gerektiği, buna göre sanık hakkında yeniden adli rapor alınarak yaralanma sonucu meydana gelen kemik kırıklarının mağdurun hayati fonksiyonlarındaki etkisi de belirlenerek,
suç tarihinden sonra 31/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla TCK.nun 87/3 maddesinde yapılan değişiklikte gözönünde bulundurularak TCK.nun 7/2 maddesi gereğince karşılaştırma yapılmak ve TCK.nun 61 maddesi bağlamında rapor sonucuna göre gerekirse alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde olası kastla öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/6551, K. 2011/1239, 3 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama